اهواز، آن گونه که بود؛ آن گونه که هست؛ که نیست دیگر..

اهواز، آن گونه که بود؛ آن گونه که هست؛ که نیست دیگر.. اهواز، آن گونه که بود؛ آن گونه که هست؛ که نیست دیگر.. (بازخوانی رمانِ همسایه ها درگذرِ زمان) حبیب باوی ساجد (مستندساز وداستان نویس) من الآن درشهری نفس میکشم که یادگارِدورانِ نوجوانی وجوانی من است وذهن من هرلحظه گوشه گوشه های این شهررا می گردد». احمد محمود روزنه : بازهم "احمدمحمود" واین بار نه سالمرگ، که زادروزش بهانهی نگاشتن دربابِ اوست، ومگر نویسنده برای همیشه مانانیست؟ خاصه نویسنده ای همچون محمود که به قول "مسعود کیمیایی" : ازجان رفت ودرجانِ تاریخ افتاد". نویسنده ای که شطِ کارون را تصویری دوباره داده است، همیشه باماهست، آن چنان که کارون جاری وساری ست؛(گواین که رمقی برکارون نمانده است). موضوعِ "اهواز دررمانِ همسایه ها"، موضوع نویی ست. خاصه می تواند بهانه ای شود برای رجوع به زادگاه وبازشناسی آن. نخست : (کی وچگونه وکجا رمانِ همسایه ها آفریده شد؟) : رمانِ "همسایه ها" سالِ 1353 چاپ ومنتشر شد. اما این رمان درسال 1343 بانامِ "عُقده" نوشته شده بود. ولی بازهم این تاریخ، دقیق نیست، وفرزندِ ارشدِ محمود؛ )سیامک( معتقد است این رمان دراواخرِ دهه ی سی ودر 6 جلد دفتر200 صفحه ای کاهی نگاشته شد. اما این هم دقیق ومستند نیست. چرا که احمد محمود خود نوشته است : "عبدالعلی دستغیب، یونسی (ابراهیم) واسماعیل شاهرو